POGOTOWIE RÓŻAŃCOWE

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.

Od początku chrześcijaństwa wielu wiernych bardzo poważnie traktowało słowa św. Pawła: Nieustannie się módlcie (1 Tes 5,17). Odpowiedzią na to wezwanie, były modlitwy powtarzalne, czyli krótkie zwarte formuły wielokrotnie powtarzane, które skupiały myśli, a serca wznosiły ku Bogu. Znane są np. świadectwa o pustelniku Pawle z Teb (III w.), który starał się odmawiać każdego dnia trzysta razy «Ojcze nasz». Do liczenia modlitw używał trzystu kamyków, które kładł sobie na kolana i stopniowo zrzucał. Od wieku VI używano już do takiego liczenia sznura z paciorkami. Z IX wieku pochodzi najstarsze znane świadectwo wskazujące, że jedną z takich powtarzalnych formuł było zaczerpnięte z Ewangelii pozdrowienie anielskie «Zdrowaś Marjo».

Od średniowiecza ludzie modlący się na różańcu gromadzą się we wspólnoty. Takimi wspólnotami są w pierwszej kolejności bractwa różańcowe, skupiające świeckich, którzy statutowo zobowiązani są trwać na modlitwie razem z Maryją. Pierwsze historycznie udokumentowane bractwo założył w 1470 roku bł. Alanus de Rupe. W 1475 roku takie bractwo w Kolonii założył dominikanin Jakub Sprenger. Później w Niemczech i Francji pojawiają się kolejne, skupiając bardzo wielu wiernych. W księgach polskich bractw można znaleźć imiona królów i wielkich wodzów, m.in. Zygmunta Starego, Stefana Batorego, Jana III Sobieskiego, Tadeusza Kościuszki czy Kazimierza Pułaskiego. Obecnie polskie bractwa różańcowe liczą ok. 2 min członków. Przynależność do takiej wspólnoty daje duchowe korzyści (odpusty i modlitwa wspólnoty za poszczególnych członków za ich życia i po śmierci) oraz nakłada obowiązki, do których należą: odmówienie 15 tajemnic różańca w ciągu tygodnia, wzorowe życie chrześcijańskie, udział w miesięcznych nabożeństwach różańcowych i godne obchodzenie świąt Matki Bożej, z okazji których dostępuje się odpustu.

Inną formą wspólnotowego nabożeństwa różańcowego jest tzw. różaniec nieustający. Powstał on mniej więcej w tym samym czasie, w pierwszej połowie XVII w., we Włoszech i Francji. Polega na tym, że jego członkowie losują sobie jedną godzinę w roku, w której odmawiają cały różaniec. Później przeniesiono to na miesiąc. W ten sposób w każdej godzinie trwa modlitwa różańcowa.

W 1826 r. we Francji powstał Żywy Różaniec, który miał na celu odrodzenie wiary w społeczeństwie. Składa się on z 15-osobowych grup, nazywanych różami, zaangażowanych w życie parafii. Każda osoba z róży codziennie przez miesiąc odmawia jedną tajemnicę różańca, którą sobie wylosuje. W ten sposób grupa, którą kieruje tzw. zelator, codziennie odmawia cały różaniec. Żywy Różaniec co miesiąc ma wspólne nabożeństwo, w czasie którego dokonuje się zmiana odmawianych tajemnic i naznaczana jest intencja modlitwy. Ta forma wspólnoty różańcowej działa w bardzo wielu polskich parafiach.

Istnieje również Różaniec Rodzinny. Najczęściej przy okazji rekolekcji lub misji parafialnych rodziny deklarują się, co jest zapisywane w specjalnych księgach, że będą odmawiały wspólnie różaniec, który umacnia rodziny, napełnia je łaską i daje siłę do dobrego życia.

Zapraszamy do tworzenia z Nami, Waszymi duszpasterzami, POGOTOWIA RÓŻAŃCOWEGO. Ta forma nabożeństwa wzorowana jest na różańcu nieustającym. Polega ona na tym, że każdy dzień roku (licząc od października 2020) jest omadlany na Różańcu przynajmniej przez jedną osobę. Intencje na dowolny dzień w roku może podać osoba potrzebująca modlitwy w danym dniu (zwracając się do nas bezpośrednio lub wysyłając informację na e-maila parafialnego: mbfatimskiej@gmail.com). Członkowie POGOTOWIA RÓŻAŃCOWEGO mogą sprawdzić na stronie internetowej parafii jakie są intencje na poszczególne dni lub modlić się wg intencji pogotowia (nawet nie znając szczegółowych intencji).

Dzięki naszemu pogotowiu, każdy kto będzie potrzebował modlitewnego wsparcia uzyska je bardzo szybko!

Członkowie POGOTOWIA zobowiązują się do ofiarowania tylko jednego dnia (1-31) w miesiącu, podczas którego odmówią przynajmniej trzy Różańce!

INTENCJE NA LIPIEC:

  1. Za Eryka – o łaskę zdrowia.
  2. Za ks. Sylwestra i Jego nową parafię – o budowanie wspólnoty ludzi wierzących.
  1. O nawrócenie pewnej osoby.
  2. O uleczenie serca i duszy Przyjaciela.
  3. O zdrowie dla Igi i Igora oraz o Boża opiekę w czasie leczenia.
  4. O zdrowie dla Wioli.
  5. Za Natalkę Marcela, Emila i Miłosza.
  6. Za syna Tobiasza o powrót do Boga.
  7. O świętość dla pewnej rodziny.
  8. O zbawienie i uleczenie serca i duszy mojego męża.
  9. O uleczenie serca taty.
  10. O przemianę serca zięcia.
  11. Za rodziny, które straciły mieszkania w pożarze, o zachowanie wiary.
  12. O cud uzdrowienia z rany dużej, niegojącej się, bolesnej, przy żylakach b. opuchniętej pr. nogi trwające 2 l. przez chory ukł. krwionośny grożące amputacją nogi i ntokontynencji.
  13. Za Radka i mamę.
  14. O zachowanie jedności małżeńskiej dla pewnego małżeństwa.
  15. O łaskę trwania przy Bogu dla Karoliny i Piotra.
  16. Za Małgosię i Michała – o jedność małżeńską.
  17. W pewnej intencji.
  18. O łaskę zdrowia dla Waldemara.
  19. O uzdrowienie siostrzeńca, o zdrowie dla rodziny oraz o szczęśliwe i szybkie rozwiązanie wielkiego kłopotu.

 

TABELA OSÓB MODLĄCYCH SIĘ w INTENCJACH  „POGOTOWIA RÓŻAŃCOWEGO”:

dzień Imię osoby modlącej się
1 ATA
2 OLA
3 MONIKA LASKOWSKA
4  KSYSLY
5  KASIA
6  RENATA
7 SEBASTIAN
8 ANUSIA85
9  MARIA WĘGIER
10  MARZENA
11 LIDKA
12 TERESA
13 JOANNA
14  ELŻBIETA
15 HELENA JAWORSKA
16 MIROSŁAWA WITWICKA
17  ZOFIA ZBOROWSKA
18 STASIA
19  ZDZISŁAW WĘGIER
20  DANUTA
21  JOLANTA
22  MAŁGORZATA
23  WIESŁAWA
24  EWUNIA
25  JOLA i ALAN, EWELINA, JULIA, PATRYK
26  HELENA
27 OLA
28  JADWIGA
29  IRENA
30  MONIKA KLUKOWSKA
31

 GRZEGORZ

Comments are closed.